Το Βιβλίο της Ζωής
ΜΟΥΣΕΙΟ
Τελευταία ξενάγηση σήμερα.
Αναρωτιέμαι γιατί κανείς δε θέλει.
Διάνα.
-Παλιόγερε! -Μουσείο; Πάλι;
Μισώ τα πάντα.
-Θεέ μου. -Εντάξει, Τόμας.
Θα τους αναλάβω εγώ.
Είσαι σίγουρη; Νομίζω ότι είναι τα "άτακτα" παιδιά.
Μην ανησυχείς. Μπορώ να τα χειριστώ.
-Κάνε το διάλειμμά σου. -Ευχαριστώ.
Ελάτε μαζί μου, παιδιά.
Κυρία! Η πόρτα του μουσείου είναι από εκεί.
Ναι, αλλά εσείς δεν είστε σαν τα άλλα παιδιά.
Πρέπει να δείτε κάτι ιδιαίτερο.
Από εκείνη την πόρτα.
Βλέπεις οράματα, κυρά μου.
Αλήθεια; Ή μήπως εσείς δε βλέπετε;
Ελάτε.
Σήμερα είναι 2 Νοεμβρίου.
Ξέρει κανείς γιατί η σημερινή ημέρα είναι σημαντική;
-Είναι μέρα για τάκο! -Όχι.
Είναι η μέρα που τρώμε όσα γλυκά θέλουμε;
-Όχι. Σήμερα είναι η Μέρα των Νεκρών. -Στάσου.
Είναι η Εθνική Μέρα των Ζόμπι;
Δεν μπορείτε να πάτε από εκεί!
Θα μπλέξουμε κι οι δύο. Αρχαίοι κανόνες...
...της διοίκησης του μουσείου.
Νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε τα στραβά μάτια...
...αγαπητή μου.
Ιδού, παιδιά, η ένδοξη ομορφιά του Μεξικού!
Αυτό το μέρος είναι τρελό!
Ένα σωρό κρανία!
Τουλάχιστον δεν είναι βαρετά.
-Τι είναι αυτό το βιβλίο; -Αυτό είναι το Βιβλίο της Ζωής.
Ο κόσμος είναι φτιαγμένος από ιστορίες...
...κι όλες αυτές οι ιστορίες είναι εδώ μέσα.
Αυτό το βιβλίο περιέχει πολλές αλήθειες.
Μερικές είναι και αληθινές.
"Η μάχη της 5ης Μαΐου";
"Μάγιο"! Λατρεύω τη μαγιονέζα!
Και μερικές, όχι και τόσο αληθινές.
Το τσουπακάμπρα, ο μυθικός φονιάς τράγων;
Πρέπει να πάρω ένα.
Αν και μπορεί να αμφισβητείτε κάποιες ιστορίες...
...ένα πράγμα ξέρουμε σίγουρα.
Το Μεξικό είναι το κέντρο του σύμπαντος.
Και πριν πολύ καιρό, στο κέντρο του Μεξικού...
...υπήρχε μια μικρή, γραφική πόλη, το Σαν Ανχέλ.
Τσούρος! Τσούρος!
Τσούρος με κρέμα!
Φυσικά, αφού το Σαν Ανχέλ ήταν το κέντρο του σύμπαντος...
...ακριβώς από κάτω του ήταν...
...η Γη των Μακαριτών.
Ένα γιορτινό και μαγικό μέρος, για όσους ζουν...
...στις αναμνήσεις των αγαπημένων τους.
Και κάτω από αυτό...
...είναι η Γη των Ξεχασμένων.
Ο θλιβερός και μοναχικός προορισμός των ψυχών...
...που κανείς δεν τις θυμάται.
Αλλά πριν ξεκινήσω την ιστορία μας...
...πρέπει να γνωρίσετε τους δύο μαγικούς ηγεμόνες αυτών των βασιλείων.
-Ποια είναι αυτή; -Αυτή είναι η Κατρίνα.
Είναι φτιαγμένη από γλυκό ζαχαρωτό.
-Είναι πολύ όμορφη. -Ναι, όντως.
Αγαπάει όλη την ανθρωπότητα...
...και πιστεύει ότι οι καρδιές τους είναι αγνές κι αληθινές.
Κι αυτός είναι ο Ζεμπάλμπα.
Αυτός ο άτιμος πιστεύει ότι οι άνθρωποι δεν είναι τόσο αγνοί, όπως εκείνος.
Φαίνεται τρομακτικός.
Ναι, είναι φτιαγμένος από πίσσα και ό,τι αηδιαστικό υπάρχει στον κόσμο.
Είναι τόσο...
...όμορφος.
Κι ο παράξενος με το γένι;
Είναι ο Κηροποιός. Κρατάει την ισορροπία.
Είναι φτιαγμένος από κερί και το γένι του είναι σύννεφο.
-Σύννεφο; -Εντάξει. Θα σας δείξω κάτι άλλο.
Αυτές οι ξύλινες φιγούρες...
...είναι αληθινοί άνθρωποι στην ιστορία μας, όπως εσείς κι εγώ.
Κι έτσι, αρχίζει η ιστορία μας...
...τη μέρα που ο λαός του Μεξικού αποκαλεί...
...Μέρα των Νεκρών.
-Δεν υποχωρούμε. -Δεν παραδινόμαστε!
Αυτήν τη γιορτινή, μαγική μέρα...
...οι οικογένειες φέρνουν προσφορές στους βωμούς των αγαπημένων τους.
-Είναι σαν εκατό πάρτι γενεθλίων. -Ναι, έτσι είναι.
Εκείνη τη Μέρα των Νεκρών...
...μετά από αιώνες εξορίας, ο Ζεμπάλμπα δεν άντεχε άλλο.
Αλήθεια, αγαπητή μου...
...δεν έχεις ιδέα πόσο κρύα και άσχημη έχει γίνει η Γη των Ξεχασμένων.
Σαν την καρδιά σου, Ζεμπάλμπα.
Σαν την καρδιά σου.
Γιατί να κυβερνώ μια ψυχρή ερημιά...
...ενώ εσύ απολαμβάνεις την ατελείωτη φιέστα στη Γη των Μακαριτών;
Είναι άδικο.
Τι; Ήρθε η ώρα του. Περίπου.
Όχι σήμερα, αγάπη μου.
Έλα, αγαπητή μου. Ας ανταλλάξουμε χώρες.
Σε ικετεύω!
Είσαι γλύκας όταν ικετεύεις.
Σοβαρά μιλάω. Δε μ' αρέσει εκεί κάτω.
Είσαι εκεί επειδή έκλεψες!
Καθόρισες τη μοίρα σου μ' εκείνο το στοίχημα.
Δεν είσαι αυτός που ερωτεύτηκα πριν τόσους αιώνες.
Ας μη μένουμε στο παρελθόν, αγάπη μου.
Τέλος πάντων, σκεφτόμουν...
Τι θα έλεγες για άλλο ένα στοίχημα;
Νομίζεις ότι θα σβήσεις τις φλόγες της οργής μου με άλλο στοίχημα;
Τι ακριβώς έχεις στο μυαλό σου;
Ας δούμε το μενού για απόψε.
Κοίτα εκεί, αγάπη μου. Κλασικό ανθρώπινο δίλημμα.
Δύο αγόρια. Καλύτεροι φίλοι, μάλιστα.
Ερωτευμένοι με το ίδιο κορίτσι.
Μη φοβάσαι, σενιορίτα. Ο ήρωάς σου έφτασε!
Αλήθεια;
Πώς τολμάς να διακόπτεις τον κιθαρίστα;
-Το κορίτσι είναι δικό μου. -Ποτέ!
Είναι δικιά μου.
Δεν ανήκω σε κανέναν.
Πιστεύω ότι έχουμε το στοίχημά μας. Ποιος θα την παντρευτεί;
Πολύ καλά.
Καθένας μας θα υποστηρίξει ένα αγόρι.
Πάμε να τους ευχηθούμε καλή τύχη.
Μαρία, δεν ήσουν τιμωρημένη;
Ο πατέρας μου υπερβάλλει.
Πού να ήξερα ότι στα κοτόπουλα δεν αρέσει το μπάνιο;
Μην ανησυχείς. Ξέρει ότι σε προστατεύει ένας αληθινός άντρας απόψε.
-Δεν είσαι άντρας ακόμα. -Μα έχω μουστάκι.
Ναι, σαν τη γιαγιά σου.
-Μαρία. -Μανόλο!
Έλα, γιε μου.
Η μητέρα σου θα ήταν περήφανη για σένα.
Λες να έρθει απόψε;
Η Κάρμεν είναι εδώ.
Αλλά είναι πιο πολύ...
...σαν ένα ζεστό συναίσθημα που νιώθεις όταν είναι κοντά οι αγαπημένοι σου.
Όλες αυτές οι οικογένειες έχουν χάσει κάποιον.
Αλλά όσο τους θυμόμαστε...
...θα νιώθουμε την παρουσία τους κοντά μας, μία νύχτα τον χρόνο.
Νόμιζα ότι ίσως την έβλεπα άλλη μια φορά.
Πάντα μύριζε σαν λουλούδι.
Τη θυμάμαι να τραγουδάει.
Ήταν καλή γυναίκα αυτή.
Μου λείπει πολύ.
Μείνε ακίνητος και θα το νιώσεις.
Η μητέρα σου είναι εδώ, μαζί με όλους τους προγόνους μας.
Όσο τους θυμόμαστε, είναι κοντά μας.
Μόλις τους ξεχάσουμε, χάνονται στ' αλήθεια.
Τους νιώθω.
Καλοί μου άνθρωποι, μπορώ να έχω λίγο από το ψωμί σας;
Πεινάω πολύ.
Σίγουρα η μαμά θα ήθελε να το πάρεις.
Έτσι, μπαμπά;
Ευχαριστώ, γλυκέ μου. Σε αντάλλαγμα, σου δίνω την ευχή μου.
Είθε η καρδιά σου να είναι πάντα αγνή και θαρραλέα.
Τι λέμε, Μανόλο;
Ευχαριστώ, σενιόρα. Ευχαριστώ.
Πάντα δίνεις πράγματα δωρεάν. Έτσι, μπαμπά;
Ο πατέρας του Χοακίν, ο λοχαγός Μοντραγκόν...
...πέθανε πολεμώντας τον φοβερό ληστή ονόματι Τσακάλ.
Ποιος είναι εκεί;
Νεαρέ, μπορώ να έχω λίγο ψωμί, σε παρακαλώ;
Πεινάω πολύ.
Αυτό το ψωμί είναι για τον πατέρα μου. Και είναι πεντανόστιμο.
Τότε ίσως αν κάναμε ανταλλαγή;
Ένα παλιό μετάλλιο; Σε παρακαλώ!
Δεν είναι συνηθισμένο μετάλλιο, αγόρι μου.
Όσο το φοράς, δεν μπορείς να πάθεις κακό.
Και θα σου δώσει αμέτρητο θάρρος.
Αλήθεια;
Σύμφωνοι.
Αλλά κράτα το κρυφό.
Υπάρχει ένας αρχιληστής...
...που θα κάνει τα πάντα για να το πάρει πίσω.
Αρχιληστής; Εννοείς τον Τσακάλ;
Πού πήγε;
Λοιπόν, αν ο δικός μου παντρευτεί το κορίτσι...
...θα κυβερνήσω επιτέλους τη Γη των Μακαριτών.
Κι αν την παντρευτεί ο δικός μου, τότε...
Θα πάψεις να ανακατεύεσαι στις ανθρώπινες υποθέσεις!
Τι;
Δεν μπορώ να το κάνω αυτό! Είναι η μόνη διασκέδασή μου!
Τότε το στοίχημα δεν ισχύει.
Πολύ καλά, αγαπητή μου.
Σύμφωνα με τους αρχαίους κανόνες...
...το στοίχημα ισχύει.
Κι έτσι ξεκίνησε το μεγαλύτερο στοίχημα στην Ιστορία.
Ο Μανόλο εναντίον του Χοακίν, για το χέρι της Μαρίας.
Ώστε αυτοί οι αρχαίοι θεοί διάλεξαν τρία μικρά παιδιά...
-Για να αντιπροσωπεύσουν όλο τον κόσμο; -Ναι. Τρελό, έτσι;
Συνέχισε, κυρία.
Είσαι πολύ γλυκούλης.
Όχι. Όχι στη δική μου βάρδια.
Πρέπει να ελευθερώσουμε τα ζώα!
Ελάτε, παιδιά! Ας το κάνουμε!
Στάσου, Μαρία. Μην το κάνεις!
Λαέ του Σαν Ανχέλ, σας παρακαλώ!
Σας ικετεύω.
Μετά την Επανάσταση...
...χρειαζόμαστε κι άλλους εθελοντές να καταταγούν στην ταξιαρχία μας!
Μια ηρωική ταξιαρχία που θα μας προστατεύσει απ' τον Τσακάλ.
Ο Τσακάλ είναι εδώ!
Ελευθερία!
Μαρία, τι έκανες πάλι;
Έρχεται η ελευθερία!
Σταμάτα!
Θεέ μου.
-Δεν υποχωρούμε. -Δεν παραδινόμαστε.
Έχει το χάρισμα.
Σπουδαία στάση, γιε μου.
Αυτός είναι ο γιος μου!
Ευχαριστώ, Μανόλο.
Τι έχασα;
Είστε καλά, κύριε;
Μου έσωσες τη ζωή.
Σιωπή, μικρέ. Μιλάω.
-Μα... -Σιωπή.
Αυτό το κορίτσι έχει μπλέξει άσχημα.
Συγγνώμη, μπαμπά. Εγώ...
Η κιθάρα του Μανόλο.
Αυτές οι επαναστατικές ανοησίες τελειώνουν τώρα!
Θα γίνεις πραγματική κυρία.
-Γιατί; -Επειδή το λέω εγώ!
Θα σε στείλω στην Ισπανία.
Οι αδελφές στο Μοναστήρι της Άσβεστης Φλόγας της Αγνότητας...
...θα σε συμμορφώσουν.
-Τι; -Μα, μπαμπά!
Όχι. Το αποφάσισα. Τώρα πήγαινε σπίτι!
Χοακίν, μοιάζεις πολύ στον πατέρα σου.
Αυτή η πόλη χρειάζεται έναν νέο ήρωα.
Έλα.
Είσαι σαν τον γιο που δεν απέκτησα ποτέ.
Αγόρι μου, ο πατέρας σου ήταν σαν αδελφός μου.
-Για πού το 'βαλες; -Δεν μπορεί να διώξει τη Μαρία.
Οι πατέρες κάνουν το καλύτερο για τα παιδιά τους.
Έλα μαζί μου.
Είδα πώς πάλεψες αυτό το ζώο.
Έκανες τους προγόνους μας περήφανους.
-Λες να εντυπωσιάστηκε η Μαρία; -Και όλα τα κορίτσια της πόλης.
Έλεγαν ότι ήμουν ο καλύτερος ταυρομάχος στην ιστορία της οικογένειάς μας...
...αλλά εσύ, γιε μου, θα γίνεις ο πιο σπουδαίος Σάντσεζ!
-Θα γράψουν τραγούδια για σένα! -Κι εγώ θα τα τραγουδάω!
Στάσου, τι;
Εγώ θα τα τραγουδάω.
Γιε μου, η μουσική δεν είναι κατάλληλη δουλειά για έναν ταυρομάχο Σάντσεζ.
-Μα θέλω να γίνω μουσικός. -Όχι. Πρέπει να συγκεντρωθείς.
Η εκπαίδευσή σου αρχίζει αμέσως.
Ο παππούς σου ο Λουίς με δίδαξε όταν ήμουν στην ηλικία σου.
Τότε δεν ήταν που ένας ταύρος σ' έριξε σε κώμα;
Αναμνήσεις!
Ο μοναχογιός μου θα παλεύει με οργισμένα, θεόρατα κτήνη.
Η οικογενειακή παράδοση συνεχίζεται.
Κι έτσι, ήρθε η μέρα που η Μαρία θα έφευγε για να σπουδάσει στο εξωτερικό.
Οι τρεις φίλοι θα χωρίζονταν.
Αντίο, Μαρία
Γράψε μου σύντομα.
Θα πάω εκεί.
Θα μου λείψετε, παιδιά.
Εδώ θα είμαστε, θα περιμένουμε.
Όσο χρειαστεί.
Μη σταματήσεις ποτέ να παίζεις, έτσι;
Κι εσύ. Μη σταματήσεις ποτέ να παλεύεις για το σωστό.
Σου πήρα ένα δώρο. Καλύτερα να το ανοίξεις τώρα.
Μια στιγμή. Έπρεπε να φέρουμε δώρα;
Τον ονόμασα Τσούι. Θα σε προσέχει.
Σε θυμάμαι εσένα.
Σκέφτηκα ότι θα ήθελες ένα κομμάτι της πόλης μαζί σου.
Ευχαριστώ.
Σοβαρά, κανένας δε μου είπε για δώρα.
Κρατάς λίγο τον Τσούι;
Αυτό για να επανορθώσω που έσπασα την κιθάρα σου.
Επιβιβαστείτε!
Πρέπει να φύγω.
Μη με ξεχάσετε!
Το καπέλο σου!
Παίζε πάντα από καρδιάς Μαρία
Όταν γυρίσεις...
...θα τραγουδήσω για σένα!
Κι εγώ θα παλέψω για σένα!
Θα περνούσαν χρόνια μέχρι να ξαναδούν τη Μαρία.
Θα σε περιμένω.
Ένα, δύο, τρία.
Ναι! Σαν τον πατέρα σου!
Κι έτσι αποτελειώνεις έναν ταύρο!
-Δε θα σε περιμένω! -Μπαμπά, ερχόμουν.
Μετά από χρόνια, ο πατέρας του Μανόλο οργάνωσε την πρώτη του ταυρομαχία...
...που, κατά τύχη, ήταν τη μέρα που γύρισε η Μαρία.
Περίμενε, μπαμπά!
Έπαιζες όλη νύχτα μ' αυτούς τους μαριάτσι!
Θες να καταντήσεις σαν αυτούς;
Μάνι, θα περιμένουμε έξω.
-Μάλλον δε μας συμπαθεί ο κ. Σάντσεζ. -Έτσι λες;
Σιωπή, τεμπέλαροι!
Όσο ζεις στο σπίτι μου...
...θα ακολουθείς τους κανόνες μου.
-Θα γίνεις ματαντόρ! -Μπαμπά, αυτή είναι η ζωή μου.
Όλοι οι Σάντσεζ είναι ταυρομάχοι!
Χωρίς εξαίρεση.
Ήμουν κτήνος στην αρένα. Κτήνος!
Είναι στο αίμα σου. Είναι το πεπρωμένο σου.
Πόσες φορές θα σου το πω;
Δεν είμαι εγώ αυτός. Είσαι εσύ.
Γιε μου, ο Χοακίν μπορεί να είναι ο ήρωας της πόλης...
...αλλά σήμερα, εσύ θα είσαι ο ήρωας της αρένας.
Αν, για μια φορά, αποτελειώσεις τον ταύρο.
Μα αποτελείωσε τον ταύρο τις προάλλες στην προπόνηση!
-Αυτό δε μετράει. -Όχι. Είναι λάθος να σκοτώνεις τον ταύρο.
Πάλι τα ίδια.
Τα παιδιά σήμερα, με τα μακριά μαλλιά και τις βλακείες περί μη σκοτωμών.
Εγώ φεύγω.
Δεν αγαπάς την οικογένειά σου;
Τότε πήγαινε να τσακίσεις τον ταύρο, γιε μου.
Μην ατιμάσεις το όνομά μας.
Να είσαι ένας Σάντσεζ!
Γιε μου, δε θα το κάνει.
Δεν υποχωρώ.
Δεν παραδίνομαι.
Ο ήρωας του Σαν Ανχέλ επιστρέφει!
Έλα τώρα! Νόμιζες ότι θα έχανα την πρώτη σου ταυρομαχία;
Είναι εδώ κι η Μαρία!
Την είδες; Δε βλέπω την ώρα να της δείξω όλα αυτά.
-Ώστε γύρισε μόνο για σένα; -Έλα τώρα. Δεν...
Εσύ έχεις τα μετάλλια, αλλά εγώ έχω την αρένα.
Θα δούμε τι προτιμάει η Μαρία.
Είναι καλό που επιτέλους παίρνεις τις ταυρομαχίες σοβαρά.
Πρέπει να με δεις στην αρένα. Εκεί κάνω τα κόλπα μου τώρα.
Αληθινός Σάντσεζ.
Ζούμε κάτω από μεγάλες σκιές, έτσι, φίλε;
Τεράστιες.
Αδερφέ, ας κερδίσει τη Μαρία ο καλύτερος.
Προς τιμήν της επιστροφής της Μαρίας από την Ευρώπη...
...η πόλη δέχτηκε τη σπάνια επίσκεψη του πιο ευγενούς τέκνου της...
...που πια ήταν παρασημοφορημένος ήρωας.
Λένε ότι ο Χοακίν πάει από πόλη σε πόλη και τους σώζει από ληστές!
Αυτό είναι το αγόρι μου.
Καλησπέρα, στρατηγέ μου.
Εντυπωσιακό το μουστάκι σας.
Όπως ήταν αναμενόμενο, όλοι περίμεναν να δουν πόσο είχε μεγαλώσει η Μαρία.
Το κόσμημα της πόλης επέστρεψε.
Και θα βοηθάει στο ορφανοτροφείο.
Κι άκουσα ότι διαβάζει βιβλία για διασκέδαση.
Αποκλείεται!
Σενιορίτα Ποσάδα.
Γεια σου, Χοακίν.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Κι είναι τόσο φυσική!
Τι;
Και λένε ότι ο Μανόλο ίσως είναι ο σπουδαιότερος των Σάντσεζ!
Ναι! Μπράβο το αγόρι μου!
Τι;
Θέλω να αφιερώσω αυτόν τον αγώνα...
...στη διδα Μαρία Ποσάδα.
Καλώς όρισες, σενιορίτα.
-Είμαι αλλεργικός στον θάνατο! -Ειδικά στο πρόσωπο!
Αυτός είναι Σάντσεζ!
Αυτός είναι ο γιος μου!
Έλα, γιε μου.
Για μένα. Για την οικογένειά μας. Γίνε Σάντσεζ!
Όχι.
Είναι λάθος να σκοτώσω τον ταύρο!
Βλέπεις; Σου είπα ότι δε θα το κάνει.
Μπράβο!
Δε χρειάζεται να σκοτώνουμε τον ταύρο!
Όχι. Μανόλο.
Αντίο, Μαρία.
Μανόλο. Σήκω!
-Συγγνώμη, μπαμπά. -Μην το κάνεις χειρότερο με συγγνώμες!
Ένας Σάντσεζ ποτέ δε ζητάει συγγνώμη! Ποτέ!
Ποτέ.
Αν το να είμαι ταυρομάχος σημαίνει να σκοτώνω τον ταύρο...
Τότε δεν είμαι ταυρομάχος.
Όχι. Δεν είσαι Σάντσεζ.
Νίκη!
Αυτός ο καημένος δεν είχε καμία τύχη, αγαπητή μου.
-Καλό παιχνίδι, πάντως. -Δεν τελείωσε.
Όταν ήσουν εδώ πριν
Δεν μπορούσα να σε δω στα μάτια
Είσαι σαν άγγελος
Το δέρμα σου με κάνει να κλαίω
Αλλά είμαι αλλόκοτος
Είμαι φρικιό
Τι κάνω εδώ;
Δεν έχω θέση εδώ
Δεν έχω θέση
-Μανόλο. -Μαρία!
Τι έγινε τώρα;
Δεν ξέρεις τις γυναίκες, αγάπη μου.
Εκείνο το βράδυ, ο στρατηγός Ποσάδα έκανε δεξίωση για τον γυρισμό της Μαρίας.
Αλλά, βλέπετε, είχε πιο μεγάλα σχέδια.
Στον Χοακίν!
Έναν μεγάλο ήρωα!
Κρίμα που θα μείνεις στην πόλη λίγες μέρες μόνο.
Αν υπήρχε κάτι που θα σε έκανε να μείνεις...
...ένα ξεχωριστό κορίτσι, ας πούμε.
-Μπαμπά! -Τι; Τι είπα;
Ο πατέρας μου...
Χαίρομαι πολύ που σε ξαναβλέπω, Χοακίν.
Για δες ένα μουστάκι. Και τόσα παράσημα.
-Αυτό τι είναι; -Τίποτα! Τίποτα.
Γιατί δε μου λες κι άλλα για την Ευρώπη;
Μου άρεσε πολύ.
Τόσο όμορφη μουσική και τέχνη και βιβλία. Ήταν υπέροχα.
Βιβλία, τέχνη, υπεροχή.
Φαίνεται ότι έμαθες πολλά, Μαρία.
Σίγουρα κάποια μέρα θα κάνεις έναν άντρα πολύ ευτυχισμένο.
Κι ελπίζω ότι το μουστάκι αυτού του άντρα ή τα παράσημά του...
...θα σε κάνουν πολύ ευτυχισμένη.
-Αλήθεια; -Ναι.
Πίσω από κάθε άντρα με εκπληκτικό μουστάκι, βρίσκεται μια όμορφη γυναίκα.
Και θα του μαγειρεύω, θα του καθαρίζω και θα είμαι στη διάθεσή του.
Αυτό ακούγεται πολύ ωραίο. Πάρα πολύ ωραίο.
Κι εσύ είσαι... πολύ όμορφη.
Πλάκα μου κάνεις;
Έτσι βλέπεις τις γυναίκες;
Υπάρχουμε για να κάνουμε τους άντρες ευτυχισμένους;
Δεν ξέρω.
Νομίζω ότι έχασα την όρεξή μου.
Σας παρακαλώ, μη σηκώνεστε.
Αν μου επιτρέπετε, πρέπει να πάω να δω τον Τσούι.
Είναι το γουρούνι μου.
Θέλω να μείνω για λίγο με κάποιον πολιτισμένο.
Διάλεξες δυναμική γυναίκα.
Καλό, Χοακίν! Πολύ έξυπνο.
Δεν το πιστεύω ότι ο στρατηγός κάλεσε όλη την πόλη!
Εκτός από σένα, Μανόλο.
Λυπάμαι, αδερφέ.
Ακόμα κι εμάς κάλεσε. Και μας μισεί.
Είναι ανώφελο. Την κέρδισε ο Χοακίν.
Άκου, αρκεί μόνο να παίξουμε το κατάλληλο τραγούδι...
...και, πίστεψέ με, όλα θα αλλάξουν μέσα σε τέσσερα μέτρα.
Έχουμε παίξει ήδη τέσσερα μέτρα!
Δύο φορές!
Στάσου. Ξέρω ακριβώς τι πρέπει να παίξουμε.
Πρέπει να είναι ρομαντικό και κομψό...
...αλλά με τόνους αξιοπρέπεια.
Έχεις αυτό που χρειάζομαι
Αλλά λες ότι είναι μόνο φίλος
-Αυτό πραγματικά τη σαγήνευσε. -Δεν καταλαβαίνω. Αυτό πάντα πιάνει.
Ακόμα και στη γυναίκα μου.
Στάσου. Είσαι παντρεμένος;
Το βρήκα! Ακολουθήστε με.
Αν θες το κορμί μου και νομίζεις ότι είμαι σέξι
Έλα, μωρό μου, δείξ' το μου
Πολύ ρομαντικό, Πέπε.
-Μόνο αυτά ξέρω, φίλε. -Λοιπόν, σειρά μου!
Ένα, δύο, ένα, δύο, τρία, τέσσερα!
Αυτή η κοπέλα δεν είναι για τα κυβικά σου, φίλε.
Ας φάμε!
Παίζε πάντα από καρδιάς Μαρία
Σ' αγαπώ πάρα πολύ
Για να ζήσω χωρίς να μ' αγαπάς
Σ' αγαπώ πάρα πολύ
Μάρτυς μου ο Θεός
Κι αυτό είναι γεγονός
Ξέρω ότι εδώ ανήκω
Όταν αυτό το τραγούδι τραγουδώ
Υπάρχει αγάπη πάνω απ' την αγάπη κι είναι η δική μας
Γιατί σ' αγαπώ πάρα πολύ
Ζω για το άγγιγμά σου
Κάθε νύχτα ψιθυρίζω τ' όνομά σου
Σ' αγαπώ πάρα πολύ
Υπάρχει μόνο ένα συναίσθημα κι είναι σωστό, το ξέρω
Ξέρω ότι εδώ ανήκω
Όταν αυτό το τραγούδι τραγουδώ
Υπάρχει αγάπη πάνω απ' την αγάπη και είναι η δική μας, γιατί σ' αγαπώ
Τ' όνομά σου ξέρει ο Θεός, γιατί προσεύχομαι
Να σε έχω εδώ στο πλάι μου
Χωρίς εσένα, χάνω μέρος του εαυτού μου
Για να σε κάνω δική μου, θα παλέψω
Σ' αγαπώ πάρα πολύ
Μάρτυς μου ο Θεός, είναι γεγονός
Ζεις στην ψυχή μου
Η καρδιά σου είναι ο στόχος μου
Υπάρχει αγάπη πάνω απ' την αγάπη και είναι η δική μου, γιατί σ' αγαπώ
Υπάρχει αγάπη πάνω απ' την αγάπη κι είναι η δική σου
Υπάρχει αγάπη πάνω απ' την αγάπη κι είναι η δική μας
Αν μ' αγαπάς κι εσύ
Νόμιζες ότι θα ήταν τόσο εύκολο;
Έτσι νόμιζα.
Περίμενε, έρχομαι.
Τι κάνεις;
Θα με παντρευτείς;
Ναι.
Μην ανησυχείς, ο πατέρας σου έδωσε ήδη την άδειά του.
Τι έκανε;
Ποιος άλλος θα μας προστατεύσει απ' τον Τσακάλ;
Τι έχασα;
Μια στιγμή.
-Σου έκανε κι αυτός πρόταση; -Όχι.
-Θα το έκανες; -Τι;
Εγώ έκανα πρόταση πρώτος. Πήγαινε να παλέψεις με κανέναν ταύρο.
-Φέρεστε κι οι δύο σαν ανόητοι! -Κι εγώ;
-Είσαι πολύ δυνατός, Χοακίν. -Ευχαριστώ, γυμνάζομαι πολύ.
Σ' αγαπώ, το ξέρεις.
Αλλά πώς θα προστατεύσεις τη Μαρία, όταν δε σκοτώνεις ούτε ταύρο;
Καλό, Χοακίν!
Ναι; Λοιπόν, δε θα γίνεις ποτέ τόσο σπουδαίος όσο ο πατέρας σου!
Αυτό δε χρειαζόταν.
Μάζεψε το δάχτυλό σου.
-Μη με δείχνεις εμένα! -Είμαι ο καλύτερος δείκτης που έχεις δει!
Αυτό είναι πολύ χαζό, πολύ παιδιάστικο.
Έλα, αδερφέ!
-Ήθελες μπάντζο; -Κοιτάξτε τον!
Πήρε την κιθάρα του. Τι θα κάνεις;
Μουσική! Φοβάμαι πολύ!
Θα σου μάθω εγώ τρόπους.
Σας είπα ότι έμαθα και ξιφομαχία;
Εντάξει. Θα λογαριαστούμε αργότερα.
Όποτε θες, όπου θες.
Σοβαρά, παιδιά;
Όχι! Μη φεύγεις, Χοακίν!
Αν έρθουν οι ληστές;
Έρχονται οι ληστές!
Κι ο Χοακίν έφυγε!
Όλα χάθηκαν
Τρέμετε από φόβο μπροστά στη δύναμη του στρατού του Τσακάλ!
Γυναίκες και παιδιά, στην εκκλησία!
Άντρες, θα διώξουμε τους ληστές του Τσακάλ!
Ποιος είναι μαζί μου;
Αυτό δεν είναι καλό.
Ακούστε, δειλοί!
Αυτές είναι οι απαιτήσεις του Τσακάλ!
"Παραδώστε τα κοτόπουλά σας, τα λεφτά σας...
"...μπέικον, βάζα...
"...και το κερί για το μουστάκι."
Αυτό φαίνεται σαν "χρωστικά", αλλά νομίζω ότι λέει "χρυσαφικά".
Ναι, χρυσαφικά.
Τέλος πάντων, αν μας δώσετε όλα αυτά...
...τότε ίσως να μην κάψουμε την πόλη σας.
Θέλετε την πόλη; Πρέπει να περάσετε από μένα!
Άσχημε! Γιατί δεν τα βάζεις μ' έναν αληθινό άντρα;
Μ' ένα αληθινά απίθανο μουστάκι!
Χοακίν!
Ευτυχώς που είσαι εδώ!
Κράτα αυτό. Κι αυτό. Κι αυτό.
Κι αν αυτό είναι πολύ βαρύ, μπορείς να το δώσεις στη Μαρία.
Το όνομά μου είναι Χοακίν, γιος του λοχαγού Μοντραγκόν!
Απόψε, η πόλη του Σαν Ανχέλ είναι υπό την προστασία μου.
Ετοιμαστείτε να ηττηθείτε.
Ρίξ' του, Πλόμο!
Χοακίν!
Ποιος θέλει κι άλλο;
Πιάστε τον!
Γεια σου, κοπελιά.
Χαζούλη.
Αυτό δεν πονάει καθόλου.
Ο όμορφος ήρωας! Έχει το Μετάλλιο της Αιώνιας Ζωής!
Χοακίν!
Υποχωρήστε!
Και μην ξαναγυρίσετε!
Ναι! Βάλτε το στα πόδια!
-Αυτό ήταν απίστευτο. -Ναι, είσαι στ' αλήθεια ήρωας.
Ίσως τώρα μπορούμε να συνεχίσουμε την κουβέντα μας, σενιορίτα Ποσάδα;
Μαρία, σε παρακαλώ, κάνε το για την πόλη.
Χωρίς τον Χοακίν, είμαστε στο έλεος του Τσακάλ.
Μίλησέ μου για μερικά από τα παράσημά σου.
Αυτό το κέρδισα όταν ξεγέννησα ένα μωρό με το ένα χέρι...
...ενώ με το άλλο πάλευα με αρκούδα. Δεν είναι σπουδαίο.
Φυσικά θα πάει με τον Χοακίν.
Είδατε αυτό το μουστάκι;
Είσαι τρελή; Η Μαρία το κάνει αυτό για να προστατεύσει την πόλη.
Βάζει το καθήκον πάνω από την καρδιά της.
Η ζωή είναι πολύ σκληρή για τους ζωντανούς.
Απέτυχες μέσα και έξω απ' την αρένα.
Όλη η οικογένεια Σάντσεζ θα ήταν πολύ απογοητευμένη μαζί σου.
Σε παρακαλώ, μην το λες αυτό.
Άκου. Αγαπάς τη Μαρία;
Τότε πάλεψε γι' αυτήν, σαν άντρας!
Είναι πολύ αργά. Ο Χοακίν τής έκανε ήδη πρόταση.
-Αυτός είναι αληθινός άντρας. -Σιωπή, Κάρλος!
Μανόλο, αν η Μαρία δεν είπε "ναι" στον Χοακίν...
...τότε είπε "όχι".
Τι θα κάνεις, λοιπόν, γιε μου;
Αφού έκλεψε το μετάλλιο του Ζεμπάλμπα σε μια μάχη...
...ο Τσακάλ είχε γίνει ο βασιλιάς των ληστών.
Αλλά όταν ο Ζεμπάλμπα το έκλεψε πάλι, ο Τσακάλ κατέρρευσε.
Βρήκαμε το μετάλλιο! Το Μετάλλιο της Αιώνιας Ζωής!
Είναι στο Σαν Ανχέλ!
-Είσαι σίγουρος; -Το ορκίζομαι!
Το φοράει ένας όμορφος ήρωας για να προστατεύσει την πόλη! Ήταν σαν αυτό.
Συγκέντρωσε τους άντρες μου. Θα πάμε στο Σαν Ανχέλ.
Γύρισες πίσω σε μένα, μετάλλιο.
Αυτό το κέρδισα όταν έσωσα ορφανά από φωτιά...
...και μετά γύρισα για τις κούνιες και τα παιχνίδια τους.
Έσωσα κι ένα κουτάβι που είχε αγκάθι στο πόδι.
Κι αυτό είναι επειδή έχω τα πιο πολλά μετάλλια.
Φτάσαμε.
Ευχαριστώ για αυτή τη διαφωτιστική συζήτηση για σένα.
Έχω κάτι για σένα, Μαρία.
Πολύ ευγενικό...
Στη Μαρία με Αγάπη: Χοακίν
-Έχω μείνει άφωνη. -Το ξέρω. Μου το λένε συχνά αυτό.
Καληνύχτα, Χοακίν.
Στάσου. Μαρία.
Το καπέλο μου.
Το κράτησες τόσο καιρό;
Αυτό μου έδινε κίνητρο.
Την πρότασή μου θα τη σκεφτείς λίγο, τουλάχιστον;
Καληνύχτα, Χοακίν.
Ναι! Ναι! Χοακίν, είσαι απίθανος!
Ναι!
-Συνάντησέ με στη γέφυρα την αυγή. -Δεν μπορώ. Ο πατέρας μου...
Σε παρακαλώ, Μαρία. Σε ικετεύω.
Αν τον συναντήσει μόνη, θα χάσω το στοίχημα.
Τακτοποίησέ το αυτό για μένα, παλιέ μου φίλε.
Αυτό ήθελα να σου δείξω.
Είναι πολύ όμορφο.
Αυτό που νιώθεις...
...έτσι νιώθω εγώ κάθε φορά που είμαι κοντά σου.
Δεν μπορώ να σου δώσω δαχτυλίδι.
Δεν έχω να δώσω τίποτα, παρά μόνο την αγάπη μου.
Ίσως δεν είμαι ο ήρωας της πόλης, Μαρία...
...αλλά σου ορκίζομαι με όλη μου την καρδιά...
...ότι δε θα πάψω ποτέ να σ' αγαπώ.
Κι εγώ δε θα πάψω ποτέ ν' αγαπώ τον άντρα που παίζει από καρδιάς.
-Φίδι! -Όχι!
Μαρία!
Βοήθεια!
Τι έκανες, Μανόλο;
Ήταν ένα φίδι και...
Είναι νεκρή. Γιατί δεν την προστάτευσες;
Όχι!
Εσύ φταις γι' αυτό! Φύγε!
Αλλιώς, ορκίζομαι ότι...
Κοριτσάκι μου.
Τι έκανες, μικρέ;
Τι έκανες;
-Έπρεπε να δαγκώσει εμένα. -Ναι. Έπρεπε.
Όχι!
-Η Μαρία πέθανε; -Δεν μπορεί να συνέβη αυτό!
Τι ιστορία είναι αυτή; Παιδιά είμαστε!
Καθώς ο ουρανός έκλαιγε με βροχή...
...ο Μανόλο πήγε να πάρει την κιθάρα του.
Δε θα την ξαναδώ ποτέ.
Είσαι σίγουρος;
Θες να ξαναδείς τη Μαρία;
Με όλη μου την καρδιά.
Σκέψου τι λες, μικρέ.
Παίζε πάντα από καρδιάς Μαρία
Με όλη μου την καρδιά.
Έγινε.
Μαρία...
Όχι!
Και ο Μανόλο;
Τι μανία έχουν οι Μεξικάνοι με τον θάνατο;
Μα δεν μπορεί να τελειώσει έτσι. Μπορεί;
Γλυκό μου παιδί, δεν είναι αυτό το τέλος.
Καλώς ήρθες στη Γη των Μακαριτών!
-Τα κατάφερα. -Και μάλιστα τη Μέρα των Νεκρών.
-Πού είναι... -Θα 'σαι λίγο ζαλισμένος στην αρχή.
Μην προσπαθείς να τα καταλάβεις όλα αμέσως.
-Ας αρχίσουμε με το όνομά σου. -Μαρία Ποσάδα!
Αλήθεια; Οι γονείς και τα τρελά ονόματα των μωρών τους.
Και δεν υπάρχει Μαρία Ποσάδα στη λίστα μου.
Γυρεύω τη Μαρία Ποσάδα.
Με λένε Μανόλο Σάντσεζ.
Κι άλλος Σάντσεζ; Αυτή η οικογένεια όλο μεγαλώνει.
Η οικογένειά μου! Θα με βοηθήσουν! Μπορείς να με πας σ' αυτούς;
Θέλω πάρα πολύ να ενώσω ένα νεαρό ζευγάρι.
Κρατήσου!
Είμαι εδώ κάτω χρόνια...
...και περιμένω την αγαπημένη μου.
Γεια σου, γλυκέ μου!
Πολύ νωρίς! Πάμε!
Η Γη των Μακαριτών ήταν ζωντανή και χαρούμενη!
Όλα ήταν σαν τον επάνω κόσμο, αλλά με πιο πολλά χρώματα...
...πιο όμορφα, πιο γιορτινά!
Και, τη Μέρα των Νεκρών...
...γίνονταν ατέλειωτα πάρτι και θεαματικές παρελάσεις.
Η οικογένειά σου είναι εκεί.
Πήγαινε!
Κι άλλος ταυρομάχος Σάντσεζ.
Εσύ είσαι...
...ο απίθανος Καρμέλο Σάντσεζ!
Ναι! Ήμουν διάσημος...
...επειδή πάλευα με ταύρους χωρίς κάπα!
Οι κάπες είναι για τους δειλούς!
Θα βοηθήσεις να βρω τη Μαρία Ποσάδα;
Η Κατρίνα θα σε βοηθήσει. Βοηθάει τους πάντες. Κρατήσου.
Ο μεγάλος Χόρχε Σάντσεζ!
Στη διάθεσή σου!
Ήμουν διάσημος επειδή πάλευα με ταύρους...
...με το ένα χέρι και το ένα πόδι μόνο.
Τα χέρια και τα πόδια είναι για τους δειλούς!
Είσαι ο Μανόλο, αυτός που παίζει κιθάρα.
Ναι, εγώ είμαι.
Ξέρεις, όταν ήμουν νέος, ονειρευόμουν να τραγουδήσω στην όπερα.
Αλήθεια;
Αλλά όπως ξέρεις...
Η μουσική δεν είναι κατάλληλη δουλειά για έναν ταυρομάχο Σάντσεζ.
-Η ίδια ιστορία. -Διέλυσαν τα όνειρά μας. Ωραία.
-Είναι καινούργιος. -Μου θυμίζει τον εαυτό μου.
Αλλά δεν είναι τόσο όμορφος.
Φυσικά!
Ο Λουίς "Σούπερ Μάτσο" Σάντσεζ!
Ήμουν διάσημος...
...επειδή πάλευα με τρεις ταύρους ταυτόχρονα!
Ο ένας ταύρος είναι για τους δειλούς!
Παππού! Εγώ είμαι, ο Μανόλο.
Μανόλο; Χαίρομαι πολύ που σε βλέπω.
Γιατί ατίμασες το όνομα της οικογένειας; Παίζεις κιθάρα!
Δε σκότωσες ούτε έναν ταύρο;
Είσαι ένας παλιάτσος.
Συγγνώμη, ξάδερφε Τσούτσο.
Καλώς όρισες, γιε μου.
Η μητέρα σου θα χαρεί πολύ να σε δει.
Μαμά;
Μανόλο.
Μαμά.
Μανόλο!
Μου έλειψες τόσο πολύ.
Γιε μου, ήταν σαν τρύπα στην καρδιά μου.
Σε περίμενα τόσο καιρό.
Αλλά όχι αρκετό! Τι κάνεις εδώ;
Ήρθα για να ξαναβρώ τον έρωτα της ζωής μου.
Θα αγαπήσεις τη Μαρία, μαμά.
Είμαι σίγουρη.
Μανόλο, μοιάζεις πολύ στον πατέρα σου.
Έγινες πολύ όμορφος.
Κι έγινα ταυρομάχος, όπως ήθελες.
Εγώ; Είσαι τρελός;
Δεν έμαθες τίποτα από την ιστορία της οικογένειάς σου;
Τι; Ο μπαμπάς είπε...
Αυτός ο Κάρλος... Περίμενε να έρθει εδώ κάτω.
Έλα τώρα, γιε μου.
Αυτός είναι ο γιος μου, ο Μανόλο!
Αυτές είναι οι ξαδέρφες σου. Πολέμησαν στην Επανάσταση.
-Και νικήσαμε. -Αποκλείεται!
Γεια σου, ξάδερφε.
Είμαι με όλη την οικογένεια Σάντσεζ...
...και με σένα, μαμά.
Είναι απίστευτο.
Αυτό είναι το κάστρο της Κατρίνα.
Δεν το βλέπω.
Απολίτιστε.
Έλα, θα σε βοηθήσει να βρεις τη νέα μου νύφη.
Είναι τόσο όμορφο!
Αυτό είναι κάστρο!
Ήμασταν πάντα οι αγαπημένοι της Κατρίνα.
Ξέρεις ότι οι ταυρομάχοι φλερτάρουν με τον θάνατο.
Γι' αυτό είστε τόσοι πολλοί εδώ κάτω.
Η Κατρίνα κάνει μια μεγάλη γιορτή για όλους, για τη Μέρα των Νεκρών!
Απολίτιστε.
Ρώτησέ την, γιε μου.
Κυρία μου, θα με βοηθήσετε να βρω τη Μαρία Ποσάδα;
Κανείς εδώ δεν μπορεί να σε βοηθήσει, ταυρομάχε.
Η Γη των Μακαριτών έχει καινούργιο κυβερνήτη!
Ποιον, θα ρωτήσετε. Εμένα.
Πάλι εσύ;
Μα η Κατρίνα ποτέ δε θα σου έδινε το βασίλειό της.
Έχασε ένα στοίχημα.
Αυτό θα το έκανε.
Αυτός ο τόπος είναι επιτέλους δικός μου!
-Χάρη σε σένα, Μανόλο. -Τι;
Η Κατρίνα στοιχημάτισε ότι η Μαρία θα παντρευόταν εσένα.
Εγώ, ότι θα παντρευόταν τον Χοακίν.
Κι αφού δεν είσαι πια εκεί...
...η Μαρία θα παντρευτεί τον Χοακίν για να προστατεύει την αγαπημένη της πόλη.
Οπότε, κερδίζω.
Μα η Μαρία πέθανε. Την είδα.
-Ω, όχι. -Ω, ναι.
Γιε μου, τι συμβαίνει;
Ένα δάγκωμα απλώς την έριξε αναίσθητη.
Ο προστατευόμενός μου ξύπνησε εύκολα...
...την ωραία κοιμωμένη.
Θεέ μου! Είναι θαύμα!
Ευχαριστούμε
Είμαι...
-Ζωντανή. -Ακριβώς.
Ένα δάγκωμα! Το φίδι σου!
Εμένα με δάγκωσε δύο φορές! Έκανες ζαβολιά!
Θα το πληρώσεις αυτό!
Όλα μου τα χρόνια, κανείς, σε κανένα βασίλειο...
...δε μου μίλησε έτσι και έζησε.
Γι' αυτό σε ρωτάω...
...με απειλείς, μικρέ;
Θα σε ξεσκεπάσω στην Κατρίνα. Και μετά θα λογαριαστούμε οι δυο μας!
Δε θα τη βρεις στο νέο της βασίλειο.
Ξέρω εγώ. Σάπιζα εκεί πέρα αιώνες.
Και τώρα με συγχωρείτε, έχω να οργανώσω ένα γάμο.
Τι έγινε;
-Πού είναι ο Μανόλο; -Λυπάμαι, Μαρία.
Ο Μανόλο...
Ο Μανόλο πέθανε.
Όχι. Δεν μπορεί.
Λυπάμαι, αγαπητή μου.
Μαρία, λυπούμαστε όλοι που χάθηκε ο Μανόλο...
...αλλά ο Χοακίν σού έσωσε τη ζωή.
Βλέπεις; Πάντα θα σε προστατεύει.
Στρατηγέ, δεν είναι ώρα τώρα.
Σε παρακαλώ, για το καλό όλων μας, κόρη μου.
Κάνε τον να μείνει.
Θα μείνεις στο Σαν Ανχέλ αν σε παντρευτώ;
-Ναι, αλλά δε χρειάζεται... -Δέχομαι την πρόταση του Χοακίν.
Ο νεανικός έρωτας!
Πρέπει να βρω την Κατρίνα! Σας παρακαλώ.
Βοηθήστε με.
Γιε μου, μείνε εδώ μαζί μας.
-Χωρίς έννοιες. -Με επικές φιέστες κάθε μέρα.
Με όλη την οικογένεια Σάντσεζ.
Και όσα τσούρος αντέχεις να φας.
Ευχαριστώ, παιδιά. Αλλά όχι.
Πρέπει να είμαι με τη Μαρία. Μόνο αυτό ήθελα πάντα.
Πώς θα γυρίσει πίσω ο Μανόλο;
Θα μείνει εκεί για πάντα! Κι η Μαρία θα παντρευτεί τον Χοακίν!
Θέλετε να συνεχίσω;
Ένα ήταν σίγουρο.
Ο Μανόλο χρειαζόταν βοήθεια απ' τους δικούς του.
Αν η Κατρίνα είναι εκεί όπου σάπιζε ο Ζεμπάλμπα...
Τότε είναι στη Γη των Ξεχασμένων.
-Όχι, όχι. -Σιωπή εσύ.
Μανόλο, υπάρχει μόνο ένας τρόπος να πας στη Γη των Ξεχασμένων.
Από το Σπήλαιο των Ψυχών
Αυτό θα ήταν σίγουρη καταδίκη!
Είναι καλή μέρα για καταδίκη.
Είναι Σάντσεζ, σας το λέω! Σάντσεζ!
Αυτό είναι αδύνατον!
Καλή τύχη, μικρέ Σάντσεζ!
Το θρυλικό Σπήλαιο των Ψυχών...
...λεγόταν ότι ήταν στην άκρη της Γης των Μακαριτών.
Πολλοί είχαν προσπαθήσει να φτάσουν εκεί, αλλά κανένας δε γύρισε.
Τουλάχιστον, όχι ανέπαφος.
Πονάω μόνο που το κοιτάζω.
Γιατί να μην ήταν ο Ανελκυστήρας των Ψυχών;
Η αρθρίτιδά μου με σκοτώνει!
Φτάσαμε;
Τα καταφέραμε, γιε μου.
Ελάτε! Τι περιμένετε;
Δεν είσαι άξιος!
Η αρθρίτιδά μου εξαφανίστηκε!
Παππού!
Μαμά!
Μανόλο!
Αντιμετώπισε τον λαβύρινθο...
...και κέρδισε το δικαίωμα να κριθείς.
Δεν τον βλέπω! Σήκωσέ με!
Τον βλέπω!
Πού πήγε;
Τι; Τι γίνεται;
Εντάξει, γλυκιά μου. Είναι καλά.
Τρέξε να σωθείς!
Αυτό ήταν πολύ όμορφο.
Κέρδισες το δικαίωμα να κριθείς.
Αλλά σε προειδοποιώ. Κανένας θνητός δεν πέρασε ποτέ.
Για τη Μαρία.
Μανόλο!
Μανόλο Σάντσεζ...
...η καρδιά σου είναι αγνή και θαρραλέα.
Εσύ και οι δικοί σου μπορείτε να μπείτε.
Μην το ξανακάνεις αυτό!
Αυτό είναι το Σπήλαιο των Ψυχών;
Παππού! Δείξε λίγο σεβασμό!
Αυτό...
...ήταν...
...απίθανο, δικέ μου!
Οι γιγάντιοι ογκόλιθοι έκαναν έτσι...
Και μετά εσύ έκανες...
Και μετά ήρθε ο Φύλακας του Σπηλαίου και είπε...
"Θα σε κρίνω μ' αυτό το τεράστιο σπαθί."
Με συγχωρείτε...
Και μετά εσύ...
...πέρασες.
Πρέπει να βρω την Κατρίνα.
-Λυπάμαι, δεν την πρόλαβες, Μανόλο. -Στάσου! Με ξέρεις;
Ναι, φίλε. Ξέρουμε τους πάντες.
Ξέρουμε τον Λουίς, την Κάρμεν και τη λακκούβα.
Τι κάνεις, λακκούβα;
Γεια σου, λακκούβα.
Είναι όλα εδώ, στο Βιβλίο της Ζωής.
Μα πού πήγαν οι τρόποι μου;
Περάστε όλοι!
Ο Μανόλο κι οι δικοί του ήταν οι πρώτοι που είδαν τους μαγικούς καταρράκτες...
...που ενώνουν όλα τα βασίλεια.
Καλώς ήρθατε στο Σπήλαιο των Ψυχών!
Αυτό είναι σπήλαιο!
Βλέπετε αυτά τα κεριά; Το κάθε ένα είναι μια ζωή.
Κι εγώ είμαι ο ταπεινός, αν και εντυπωσιακά όμορφος...
...Κηροποιός!
Δεν καταλαβαίνω.
Σταθείτε! Δεν έκανα το κόλπο. Πρέπει να κάνω το κόλπο.
Κοιτάξτε αυτό.
Απίθανο, έτσι;
Αυτή είναι η δουλειά μας! Αυτό κάνουμε!
Κοιτάξτε! Αυτή η ομάδα είναι η πόλη σας.
Κι αυτό είναι η Μαρία.
Και δίπλα της, ο Μανόλο.
Το ένα φλέγεται από ζωή, το άλλο...
...καπούτ.
Βλέπετε, όσο σας θυμάται κάποιος ζωντανός...
...ζείτε στη Γη των Μακαριτών.
-Θεέ και Κύριε! -Τι τρέχει;
Ο Τσακάλ εκστρατεύει.
Μαζί του έρχεται το τέλος της πόλης σας.
Και δε θα υπάρχει κανείς να σας θυμάται.
Θα ξεχαστούμε όλοι.
Σε παρακαλώ, Κηροποιέ. Βοήθησέ με να γυρίσω πίσω.
Δεν μπορώ, Μανόλο.
Σάντα Τσιουάουα!
Παιδιά, το Βιβλίο της Ζωής γράφει την ιστορία όλων.
Αλλά οι σελίδες της ζωής του Μανόλο...
...είναι κενές!
Δεν έζησες τη ζωή που ήταν γραμμένη για σένα.
Γράφεις τη δική σου ιστορία!
Είναι καλό αυτό;
Θα με βοηθήσεις να βρω την Κατρίνα;
Δεν πρέπει να επεμβαίνω, αλλά ίσως μπορώ να παρακάμψω τους κανόνες.
Λιγάκι. Εξάλλου, είναι η Μέρα των Νεκρών.
Σωστά, βιβλίο;
Έλα, ας το κάνουμε. Θα σε πάω στην Κατρίνα.
-Θα πάω μόνος. -Μόνος;
-Για στάσου... -Εντάξει. Θα πάω κι εγώ μόνος.
-Μπορώ να πω κάτι; -Ακριβώς δίπλα σου.
Πρέπει να πηγαίνουμε.
Μαζί; Όχι! Είναι πολύ επικίνδυνο για μια κυρία!
Δεν υποχωρώ... Δεν παραδίνομαι!
Προσπάθησα να τους προειδοποιήσω.
Μετάνιωσα αμέσως γι' αυτήν την απόφαση!
Σίγουρα είμαστε στο σωστό μέρος;
Εσείς οι Σάντσεζ πρέπει να κοιτάζετε πριν πηδήξετε σε μαγικούς καταρράκτες.
Αν πηδήξετε σε λάθος καταρράκτη; Ίσως καταλήξετε στην Τιχουάνα.
Νομίζω ότι εκεί πέθανα.
Καλώς ήρθατε στη Γη των Ξεχασμένων.
Θλιβερό, έτσι;
-Καημένα πλάσματα. -Αυτό θα πάθουμε κι εμείς, αν δε βιαστούμε.
Να το κάστρο του Ζεμπάλμπα.
Κατρίνα! Πρέπει να σου μιλήσω, κυρά μου!
Μανόλο; Μα πώς ήρθες εδώ;
Είχα βοήθεια.
Κηροποιέ. Κάρμεν!
Και το κεφάλι του Λουίς;
Τέλεια, η αρθρίτιδά μου ξαναγύρισε.
Ξέρω για το στοίχημα. Ο Ζεμπάλμπα έκλεψε.
-Τι έκανε; -Ναι.
Με ένα δικέφαλο φίδι!
Καλύτερα να καλύψετε τ' αφτιά σας.
Ναι, αγαπητή μου;
Μπάσταρδε γιε λεπρής γαϊδάρας!
Έκλεψες!
-Ξανά! -Δεν έκανα τίποτα τέτοιο.
Αυτό λες; Κάνει του κεφαλιού του. Ή των κεφαλιών του.
-Αυτό είναι ασυγχώρητο! -Σε παρακαλώ!
Δεν έστειλα το φίδι στη Μαρία και δεν έδωσα το μετάλλιο στον Χοακίν!
-Ποιο μετάλλιο; -Αυτό που δεν του έδωσα.
Ποτέ. Καθόλου. Ποιος είναι αυτός ο Χοακίν;
Έδωσες στον Χοακίν το Μετάλλιο της Αιώνιας Ζωής;
-Ναι. -"Μετάλλιο Αιώνιας Ζωής";
Όποιος το φοράει, δεν πεθαίνει, ούτε τραυματίζεται.
Σε παρακαλώ, με ανεβάζεις;
-Ευχαριστώ. -Να τον χαστουκίσω κι εγώ;
-Δεν άξιζε αυτό στον γιο μου. -Ελάτε, πρέπει να γυρίσω πίσω.
Είναι δίκαιο.
Σε παρακαλώ, Μπάλμπι;
-Όχι. Ποτέ. -Πρέπει να το κάνεις.
-Τι λες για ένα στοίχημα; -Στοίχημα;
Αν κερδίσω, θα μου δώσεις πίσω τη ζωή μου.
-Δεν έχεις τίποτα που να θέλω. -Εγώ έχω, όμως.
Αν κερδίσεις, Ζεμπάλμπα, θα κυβερνήσεις και τα δύο βασίλεια.
Πες μου τη δοκιμασία, ό,τι θέλεις, και θα σε νικήσω.
Τι; Φοβάσαι μήπως χάσεις;
Τι κάνεις, μικρέ;
Είμαστε σύμφωνοι;
Σύμφωνοι.
Πες μου, μικρέ, τι σε κρατάει ξύπνιο τις νύχτες;
Τι σε τρώει μέσα σου;
Πες μου, ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σου;
Κατάλαβα.
Μανόλο Σάντσεζ!
Πρέπει να νικήσεις όλους τους ταύρους...
...που αποτελείωσε η οικογένεια Σάντσεζ!
Μα θα είναι χιλιάδες!
Όλους...
...ταυτόχρονα.
Αν ολοκληρώσεις τη δοκιμασία...
...θα ζήσεις ξανά.
Αν αποτύχεις, θα ξεχαστείς.
-Για πάντα. -Αυτό είναι αδύνατον! Δε γίνεται!
Μπορείς!
Είστε καλά;
Έρχεται ο Τσακάλ! Με ολόκληρο στρατό!
Εσείς ειδοποιήστε τον στρατηγό Ποσάδα.
Εγώ θα κερδίσω λίγο χρόνο.
Ποιος θέλει να είναι πρώτος;
Μισώ τους ταυρομάχους.
Τότε έλα να τις φας από έναν.
Μανόλο! Φύγε από εκεί!
Τι συμβαίνει;
-Κάρλος! -Κάρμεν!
Μανόλο! Ο πατέρας σου είναι εδώ!
Μπαμπά;
Ο Τσακάλ κι οι άντρες του είναι στις πύλες του Σαν Ανχέλ!
Θεέ μου, πολύ μεγάλος ταύρος.
Μαρία Ποσάδα...
...δέχεσαι τον Χοακίν για σύζυγό σου;
Ναι. Για το Σαν Ανχέλ, δέχομαι.
Και, Χοακίν...
...δέχεσαι τη Μαρία για σύζυγό σου;
Ήρθε ο Τσακάλ!
Το μετάλλιό μου. Είναι στο άλλο μου κοστούμι.
Πρέπει να φύγω.
Μα μόνο ο Χοακίν μπορεί να νικήσει τον Τσακάλ.
Μπορούμε να τον πολεμήσουμε μαζί, μπαμπά.
Σήκω και πάλεψε σαν Σάντσεζ!
Μαμά; Τι κάνεις εδώ;
Χοληστερίνη.
Σας παρακαλώ! Ακούστε!
Ξέρω ότι φοβάστε, αλλά κοιτάξτε γύρω σας.
-Ξέρετε τι βλέπω; -Όχι.
Βλέπω περήφανους ανθρώπους, έτοιμους να πολεμήσουν για την πόλη τους.
Και βλέπω μέσα σας μια δύναμη που δεν μπορεί να μετρηθεί.
Ναι, ακόμα και μέσα σε σένα, Πέπε.
Αυτή η Μέρα των Νεκρών δε θα ξεχαστεί ποτέ!
Θα δείξουμε στον Τσακάλ...
...ότι τα βάζει με λάθος πόλη.
Σαν Ανχέλ, ορκίζομαι στους προγόνους μας, δε θα ηττηθούμε!
Ούτε σήμερα.
Το μετάλλιο!
Ούτε ποτέ! Λοιπόν, ποιος είναι μαζί μου;
Είσαι σαν τον γιο που ποτέ δεν είχα!
Αλλά πιο όμορφη!
Τσακάλ! Γιατί δεν τα βάζεις με κάποιον στο μέγεθός σου;
Επειδή κανείς δεν είναι τόσο ογκώδης, φίλε.
-Πού ήσουν; -Ευτυχώς που...
Στρατιωτάκι!
Δώσε μου αυτό το μετάλλιο. Αμέσως!
Όλα αυτά για ένα χαζό μετάλλιο;
Πλάκα μου κάνεις;
Όχι τώρα, Μαρία. Είναι η ώρα του Χοακίν.
Χοακίν!
Φίλε, ας το συζητήσουμε.
Χοακίν!
Χοακίν;
Το κτήνος έπεσε!
Ώρα να το τελειώσεις.
Τι κάνει;
Παίζε πάντα από καρδιάς Μαρία
Ταύρε, είμαι ταπεινωμένος
Επειδή απόψε κατάλαβα
Ότι το βασιλικό σου αίμα δεν πρέπει να χυθεί στην άμμο τούτη
Μεγάλη αδικία υπέφερες, όπως χιλιάδες πριν από σένα
Συγγνώμη σου ζητώ
Θα 'πρεπε εδώ και καιρό
Συγγνώμη
Ταύρε, συγγνώμη
Άκου το τραγούδι μου
Και μάθε ότι την αλήθεια τραγουδώ
Αν και να πολεμάμε μάθαμε
Την καλοσύνη στην καρδιά σου απόψε αναζητώ
Κι αν να συγχωρέσεις μπορείς
Η αγάπη μπορεί να ζήσει
-Τα κατάφερε! -Ναι, τα κατάφερε.
Ναι. Το παραδέχομαι.
Αλλά πώς το έκανε αυτό ο Μανόλο;
Είναι ένας Σάντσεζ.
Ο Ζεμπάλμπα έκανε λάθος.
Ο φόβος του Μανόλο δεν ήταν ποτέ οι ταυρομαχίες.
Σου είπα ότι ένας Σάντσεζ δε ζητά ποτέ συγγνώμη.
Αλλά μόλις το άλλαξες αυτό.
Έπρεπε να ήμουν καλύτερος πατέρας.
Σου ζητώ συγγνώμη.
Όχι. Ήθελες μόνο το καλύτερο για μένα.
Είμαι περήφανος για σένα, γιε μου.
Σ' αγαπώ, μπαμπά.
Και εκείνη τη στιγμή, ο Μανόλο νίκησε τον μεγαλύτερο φόβο του.
Να είναι ο εαυτός του.
Σύμφωνα με τους αρχαίουσ κανόνεσ...
...σου δίνουμε ζωή.
Πρόσεχε εκεί πάνω, γιε μου.
Σε παρακαλώ, Τσακάλ...
...μην τους κάνεις κακό.
Ναι. Ναι!
Το μετάλλιο είναι δικό μου!
Τι;
Μανόλο;
Κράτα μου αυτό, αμίγκο.
Ο πατέρας μου λέει ότι μισείς τους ταυρομάχους.
Μισώ τους πάντες.
-Ναι, δικέ μου. -Εντάξει. Ας το κάνουμε.
Εσύ και ποιος στρατός;
Είναι η Μέρα των Νεκρών, Μανόλο.
Και τη μέρα μας, έχουμε μια κάποια...
Ελευθερία.
-Καλή τύχη! -Ευχαριστώ!
-Δεν υποχωρούμε. -Δεν παραδινόμαστε!
Θα το κάνει τώρα!
Πρέπει να τον πάρουμε στην μπάντα αυτόν.
Τώρα είναι η σειρά σου!
Κι εγώ τραγουδάω ωραία.
Του είπα, "Νομίζω ότι είσαι ωραίος. Μ' αρέσουν τα μαλλιά σου."
-Και είπε, "Και τα δικά σου μ' αρέσουν." -Φοράς τις μπότες μου;
Εμένα μου πάνε καλύτερα.
Έλα εδώ, εραστή!
Το μετάλλιο!
Ευχαριστούμε!
Κρατήστε με!
Τσακάλ! Βρήκαμε το μετάλλιο!
ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ.
ΕΞΑΠΟΛΥΣΤΕ ΟΡΓΗ!
?????
Τέρμα τα παιχνίδια!
-Θα το τακτοποιήσω εγώ. -Όχι! Εγώ!
Σας είπα ότι έμαθα και κουνγκ φου;
-Αρκετά! -Πρόσεξε!
Άφησέ με!
Δώσε το μετάλλιο, αλλιώς θα πληρώσει η γυναίκα σου!
Άντρες. Κλασικό.
Πήγαινε να βρεις το μετάλλιο.
-Μα η Μαρία... -Βρες το μετάλλιο.
Θα το τακτοποιήσω εγώ αυτό.
Έγινε. Χοακίν!
Θα σε σώσω, μικρέ Σάντσεζ!
Καλή τύχη, Μανόλο!
Σπάσ' του τα μούτρα, εγγονέ.
-Για πού το 'βαλες; -Πρέπει να ανέβω εκεί πάνω!
Είχα δίκιο!
Έγινες ο πιο σπουδαίος Σάντσεζ!
-Χορεύετε, σενιορίτα; -Ανυπομονούσα να το ζητήσεις.
Πολύ καλά, κιθαρίστα. Η σειρά σου τώρα!
Προσέχετε, αδελφές! Φύγετε να σωθείτε!
Θα πάρω όλη την πόλη μαζί μου!
Όχι άλλες σκιές, μπαμπά.
Δεν υποχωρούμε;
Δεν παραδινόμαστε.
-Μανόλο, η κολόνα. -Έγινε.
-Μη σταματάς να παλεύεις για το σωστό! -Τι είπες;
Αντίο, αδελφέ.
Τι κάνει;
Μη με ξεχάσεις.
Όχι!
Ο Τσακάλ ηττήθηκε! Υποχώρηση!
Εγώ είμαι, αγάπη μου.
Μα πώς επέζησες;
Μην κοιτάς εμένα.
Μου έδωσες το μετάλλιο.
Θα θυσιαζόσουν...
...για μένα.
Σκέφτηκα ότι ήταν καιρός να γίνω αληθινός ήρωας.
Σαν εσένα, Μανόλο.
Είσαι καλά;
Ποτέ δεν έβλεπα τόσο καθαρά.
Είναι ώρα να ρίξουμε τις δικές μας σκιές.
Και να γράψουμε τις δικές μας ιστορίες.
Κι έτσι, ο Χοακίν έμαθε ότι για να είσαι αληθινός ήρωας...
Πρέπει να μην είσαι εγωιστής.
Πρέπει να κάνουμε ακόμα ένα πράγμα...
...γιε μου.
-Δέχεσαι τον Μανόλο για σύζυγό σου; -Δέχομαι.
Με την εξουσία που μας δίνει το Βιβλίο της Ζωής...
Σας ονομάζουμε συζύγους.
Μπορείς να φιλήσεις...
...τον γαμπρό;
Θα γίνει μια σπουδαία Σάντσεζ.
Και σήμερα ήταν μια καλή μέρα των νεκρών.
Νομίζω ότι κέρδισες το στοίχημα, αγάπη μου.
Και την καρδιά μου, για άλλη μια φορά.
Μπάλμπι.
Λυπάμαι πολύ, αγάπη μου.
Σου αξίζει κάποιος καλύτερος από μένα, το ξέρω πια αυτό.
Θα με συγχωρέσεις ποτέ;
Σε συγχωρώ.
Σύζυγε, θα πεις ένα τραγούδι;
Όπως επιθυμείτε, κυρία Σάντσεζ.
Κι η γη συνεχίζει να γυρίζει...
...κι οι ιστορίες συνεχίζουν να γράφονται...
...άνθρωποι έρχονται και άνθρωποι φεύγουν...
...αλλά δεν ξεχνιούνται ποτέ.
Και η μόνη αλήθεια που ξέρουμε, αποδείχτηκε αληθινή άλλη μια φορά...
...ότι η αγάπη, η αληθινή αγάπη...
...το πραγματικά καλό είδος αγάπης...
...δεν πεθαίνει ποτέ.
Να πάρει, αυτό πάντα με συγκινεί.
Παιδιά, είναι ώρα να κλείσουμε.
Το λεωφορείο σας περιμένει έξω.
Αντίο, όμορφη κυρία!
Αντίο, Σάσα!
Κατρίνα;
Κατρίνα!
Δε σταματάς να με εκπλήσσεις, αγάπη μου. Τόσο πάθος!
Όλοι μπορούν να πεθάνουν.
Αυτά τα παιδιά θα έχουν το θάρρος να ζήσουν.
Θα στοιχημάτιζα ότι έχεις δίκιο, αγάπη μου.
Γράψτε τη δική σας ιστορία.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ: Όλια Στήνιου